Έρημη Κοινωνία


P1530706-w800-h600Της Κατερίνας Στυψανέλλη*

 Μας είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια ασκείται στην κοινωνία μας μαζική οικονομική, κατασταλτική, εκφοβιστική βία με καταστροφικές επιδράσεις και έχει σαν αποτέλεσμα μαζικές κοινωνικές εκρήξεις.

Οικτίρουμε πια τους εαυτούς μας, που πλανιόμαστε, με μια χαμηλή αυτοεκτίμηση, σε άλλους χώρους εργασίας, φτωχοί παρά ποτέ, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με το φόβο της απόλυσης, του μη αρεστού στην εργοδοσία. Οι δομές της υγείας, πρωτοβάθμιες, δημόσιες, ψυχικής υγείας διαλύονται και μαζί μ΄ αυτούς και οι σχέσεις που είχαν οι λειτουργοί υγείας με τους χρήστες υπηρεσιών.

Δίχως πια καμία στήριξη άνεργοι, ανασφάλιστοι, αποκλεισμένοι, γυρνούν στους δρόμους, κοινωνικά εκτρεπόμενοι ή μένουν στα σπίτια τους προσπαθώντας να συγκαλύψουν σοβαρά, ψυχικά και σωματικά προβλήματα.

Τα πιο ευπαθή κοινωνικά στρώματα έχουν καταρρεύσει.

Η ηλικιωμένη γυναίκα ζητά απ’ τον κρεοπώλη μια μικρή φετούλα κρέας «για να κάνει κι αυτή γιορτές», αλλά ντρέπεται και λέει πως «το σύστησε ο γιατρός».

Η ανασφάλιστη γυναίκα, ελληνίδα ή μετανάστρια που περιμένει παιδί, μπορεί να μην το επιθυμεί, όμως η διακοπή κύησης κοστίζει πολύ και καταφεύγει σε ανορθόδοξες πρακτικές με κίνδυνο ανεξέλεγκτης αιμορραγίας, με απρόβλεπτες για τη ζωή της συνέπειες.

Όταν αποφασίσει να φέρει ένα παιδί στον κόσμο, μπορεί να είναι πρόωρο και λιποβαρές, λόγω του υποσιτισμού της, αλλά και θνησιγενές από έλλειψη προγεννητικών ελέγχων.

Να γιατί έχουν μειωθεί οι γεννήσεις, δίπλα στην ερωτική δυσθυμία.

Οι γυναίκες σπρώχνονται μέσα από ένα αδυσώπητο σύστημα, ύπουλης γενοκτονίας, καλά μεθοδευμένης, των ευπαθών κι αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, μιας γενοκτονίας που εξυφαίνεται από φασιστικούς υπουργικούς θώκους, με σπέρματα κοινωνικού ευγονισμού.

Κάτω από αυτές  τις συνθήκες, άβουλες και αυτοκαταστροφικές, ακολουθούν τυφλά την κακή τους μοίρα, γίνονται υποχείρια συγγενικών προσώπων που θέλουν να χρησιμοποιήσουν το παιδί, ως μέσο πολλαπλών εκβιασμών.

Όμως εκείνες νιώθουν ότι το παιδί που θα γεννηθεί, θα μεγαλώσει μέσα σε συνθήκες ανέχειας, μπορεί να γίνει ένας νέος «Όλιβερ Τουίστ» της Βικτωριανής εποχής, που έμπαιναν τα σπέρματα της εκβιομηχάνισης και τα παιδιά ήταν θύματα, παιδικής ανασφάλιστης εργασίας, με τραυματικές επιδράσεις, στη ζωή τους, στη ψυχή τους…

Είναι μια πολιτική που διαλύει τους φτωχούς, τους κατατρεγμένους ανθρώπους, διαλύονται οι παρίες, οι ταπεινοί, αυτοκαταστροφικοί χωρίς καμιά κοινωνική ταυτότητα, χωρίς έννοια για το σήμερα και αύριο της κοινωνίας, χωρίς να νοιάζονται για τα δικαιώματά τους, χωρίς να μπορούν να παλέψουν πια γι΄ αυτά ψυχικά, ηθικά, σωματικά… Αυτή είναι η κοινωνική ερημιά, το κοινωνικό μηδέν…

Απ΄ την άλλη μεριά, τα κοινωνικά δικαιώματα και η υγεία, με τις δομές της, παραδίδονται στο μεγάλο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο, στους αιώνιους εκμεταλλευτές της εργατικής δύναμης, που τόσα δεινά επισώρευσε στην ανθρωπότητα.

Και συ γυρνάς στις γειτονιές του κόσμου να μαζέψεις τα  ράκη και τις δυστυχίες των ανθρώπων, και όταν προσπαθείς να γράψεις, μελαγχολικός, σκυφτός στο τραπέζι στο αχνό φως μια λάμπας, δυσκολεύεσαι κάποιες φορές. Τι μπορούν να γράψουν οι ποιητές για τη μεγάλη δυστυχία των ανθρώπων;

Και μεις κρατούμε μια απόσταση απ΄ τη τρέλα για να σωθούμε, θέλουμε να τιναχτούμε πέρα απ΄ τη θολή γραμμή των οριζόντων, με όπλα μας την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη, να κάψουμε στο διάβα μας ότι πιο σάπιο υπάρχει απ΄ το παρελθόν.

«Και το μεγάλο πανηγύρι αρχίζει… Οι κάτοικοι των πόλεων ξεχύνονται στα ξέφωτα, και οι κραδασμοί των τυμπάνων μέσα απ΄ τη γη ξεχύνονται, και αντηχούν στα ηλιακά τους πλέγματα, σπάργωσιν φέροντας στα σώματα και τις ψυχές.»

Και μείς κουβαλώντας μέσα μας παρελθόν και ένα μίζερο παρόν… έχουμε τώρα μια ιστορική και μοναδική ευκαιρία:  να ξεχυθούμε όλοι μαζί στους δρόμους για να ξεδιπλώσουμε τις πτυχές ενός νέου,  «άγνωστου» μέχρι σήμερα, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέροντος και ελπιδοφόρου μέλλοντος, αυτού της κοινωνικής μας απελευθέρωσης. Ήρθε η ώρα! Ή εμείς ή αυτοί!

* Η Κ. Στυψανέλλη είναι Γιατρός στο ΕΣΥ /Νοσοκομείο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ»

Φωτό απο την «Θεσσαλονίκη έρημη πόλη» /http://floroieikastikoi.blogspot.gr/2013/09/blog-post_11.html

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s