ΤΙ ΔΙΑΚΥΒΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ;


_ιδιωτικοποιήσεις_σκίτσο_2204131-e1369430176217-1- Ο έλεγχος επί του νερού (και ίσως η εμπλοκή του νερού σε γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά παιχνίδια στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου)

-2- Ποσότητα- Ποιότητα- Επάρκεια, πόσιμου νερού Δεν είναι δεδομένο όπως το θεωρούμε ότι ανοίγουμε τη βρύση και πίνουμε νερό. Στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, ακόμα και στην Ευρώπη, δεν υπάρχει πρόσβαση γενικώς σε πόσιμο νερό και πολύ περισσότερο ν’ ανοίγεις τη βρύση μέσα στο σπίτι 24 ώρες το 24ωρο και να έχεις νερό. Στην Αττική, αυτή η ΕΥΔΑΠ με ότι, ενδεχομένως, μπορείς να της καταλογίσεις προσφέρει εξαιρετικής ποιότητας, επαρκές νερό σε κάθε σύνδεση του δικτύου της, και σε σχετικά χαμηλή τιμή. Όπου ιδιωτικοποιήθηκε το νερό παγκοσμίως η ποιότητα έπεσε, ενώ αναφέρονται περιπτώσεις όπου εντοπίστηκαν επιδημίες λόγω προβλημάτων στο δίκτυο των πόλεων που ιδιωτικοποιήθηκαν.

-3- Τιμή του πόσιμου νερού και των υπηρεσιών ύδρευσης-αποχέτευσης γενικά (Εγώ δε γνωρίζω παράδειγμα που να μην αυξήθηκε η τιμή σε περίπτωση ιδιωτικοποίησης). Το νερό της ΕΥΔΑΠ κοστίζει 50 λεπτά / κυβικό ενώ το εμφιαλωμένο 50 λεπτά /  λίτρο δηλ. 1000 Ευρώ / κυβικό. Φυσικά δε θα φτάσει τόσο η τιμή αλλά δείχνει τι σκέφτονται οι πολυεθνικές του νερού (αυτό μπορεί να επιτευχθεί και μόνο με την πτώση της ποιότητας του πόσιμου νερού, αναγκάζοντας τον πληθυσμό να αγοράζει νερό για πόση) Στο Παρίσι το νερό αυξήθηκε κατά 258%, από το 1985 ενώ τα κέρδη των εταιριών κατά 15% περίπου ετησίως.

-4- Η προσβασιμότητα όλων στο ανθρώπινο δικαίωμα (πχ η σημερινή «δημόσια» ΕΥΔΑΠ κόβει το νερό σε οικονομικά αδύναμους για 100-300 ή 500 Ευρώ, την ίδια στιγμή που διαγράφει χρέη 700 εκ Ευρώ προκειμένου να ιδιωτικοποιηθεί ανεμπόδιστα. Η Νότια Αφρική με προπληρωμένες κάρτες, η Ινδία με μηχανήματα κέρματος για νερό είναι ακραία παραδείγματα πρόσβασης στο νερό μόνο με τον οβολό στο χέρι. Αλλά και στις άλλες περιπτώσεις ιδιωτικοποιήσεων παντού αυξήθηκαν οι διακοπές σύνδεσης στο δίκτυο, ενώ σχεδόν πουθενά δεν επεκτάθηκε το δίκτυο για να καλύψεις νέους πληθυσμούς.

-5- Υπηρεσίες Αποχέτευσης και η προστασία του περιβάλλοντος (Η ΕΥΔΑΠ δεν είναι μόνο πόσιμο νερό. Είναι Λίμνες-μεταφορά- εργοστάσια διυλιστήρια επεξεργασίας, δίκτυο διανομής νερού, δίκτυο αποχέτευσης, ΚΕΛ ) π.χ. Αργεντινή – τα λύματα στο Λα Πλάτα ποταμό ανεπεξέργαστα μετά από 4 χρόνια ιδιωτικοποίησης του νερού στο Μπουένος Άιρες, ενώ δεν πίνουν νερό από το δίκτυο σε μια περιοχή του πλανήτη που διαθέτει το 25% του άμεσα αξιοποιήσιμου πόσιμου νερού παγκοσμίως

-6- Η συντήρηση κι επέκταση των υποδομών αποθήκευσης-μεταφοράς- διύλισης- ύδρευσης-αποχέτευσης-βιολογικών καθαρισμών (δε γίνονται επενδύσεις ούτε συντήρησης ούτε επέκτασης κάτω από τη λογική ελαχιστοποίησης κόστους με αποτέλεσμα να καλείται το δημόσιο να ξαναεπενδύσει ακόμα και κατά τη διάρκεια των παραχωρήσεων, και φυσικά μετά την επανακρατικοποίηση των εταιριών (χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Βρετανίας, αλλά και του Παρισιού όπου μετά από 23 χρόνια ιδιωτικοποίησης δεν είχε γίνει καμία επένδυση).

-7- Οι δήμοι και οι περιοχές της Αττικής που τώρα έχουν το δίκτυο ύδρευσης στην κυριότητά τους και προμηθεύονται κεντρικά νερό από την ΕΥΔΑΠ θα αναγκαστούν να υδροδοτούνται από μια ιδιωτική εταιρία αφού δεν έχουν δικές τους πηγές ή θ’ αναγκαστούν να κάνουν τι; Να μεταφέρουν νερό με βυτία σε δικές τους δεξαμενές ή να αφήσουν τους δημότες του έρμαιο σε σύγχρονους νερουλάδες (απαξιώνοντας ταυτόχρονα και όποιες υποδομές δικτύων έχουν κατασκευάσει); Βέβαια υπάρχουν σοβαρά θέματα για το πώς οι δήμοι διαχειρίζονται τα δίκτυα και τις εισπράξεις (προχειρότητα, πελατειακές σχέσεις, κακοδιαχείριση κλπ)

-8- Δικαιώματα νερού (Άρδευση- Λατινική Αμερική). Νομική προετοιμασία και στην Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι στη Χιλή έχουν ιδιωτικοποιηθεί και οι τροφοδοσίες των πηγών (βροχή, υπόγεια ύδατα κλπ), ενώ το ίδιο επιχειρήθηκε στη Βολιβία και η βίαιη εξέγερση του λαού οδήγησε στην υιοθέτηση, το 2010, από τον ΟΗΕ του νερού ως Ανθρώπινου Δικαιώματος.

-9- Τα εργατικά δικαιώματα. Πρακτική προετοιμασία με μείωση προσωπικού, μείωση μισθών κι εργατικού κόστους γενικότερα. Ενώ στο πλαίσιο των νέων στοχευμένων μέτρων συζητείται νέα μείωση μισθών με ένταξη όλων των εξαιρέσεων στο ενιαίο μισθολόγιο. Χρήση ενοικιαζόμενων και συμβασιούχων εργαζομένων, ήδη στην ΕΥΔΑΠ. Παντού στην πορεία προς την ιδιωτικοποίηση, αλλά και μετά από αυτήν οι εργασιακές σχέσεις σαρώθηκαν, οι μισθολογικές και άλλες παροχές προς τους εργαζόμενους χειροτέρευσαν δραματικά, ενώ έγιναν και μαζικές απολύσεις.

-10- Τέλος διακυβεύεται το ποιος διαθέτει κι ελέγχει την τεχνογνωσία διαχείρισης και λειτουργίας των δικτύων κι εγκαταστάσεων στον κύκλο του νερού. Ο βασικός φορέας τεχνογνωσίας είναι οι εργαζόμενοι στον κύκλο του νερού και σίγουρα είναι οι φορείς της πρακτικής τεχνογνωσίας (Η θεωρητική προφανώς υπάρχει και αλλού (Πανεπιστήμια, ιδρύματα, εταιρίες , κλπ). Το ποιος «ελέγχει» τους εργαζόμενους καθορίζει και τη δυνατότητα ιδιωτικοποίησης αλλά και την όποια μελλοντική δυνατότητα επανακρατικοποίησης. Αυτός είναι ένας λόγος εξαιρετικής σπουδαιότητας, και ίσως ο σημαντικότερος που επιβάλλει οι εργαζόμενοι στον κύκλο του νερού και γενικά στα εργοστάσια και τις υπηρεσίες βασικών κοινωνικών αγαθών να παραμένουν δημόσιοι.

Δείτε όλη την τοποθέτηση του Κώτσα Λυμπέρη, εργαζόμενου στην ΕΥΔΑΠ στην εκδήλωση που διοργάνωσαν την Κυριακή 27 Οκτωβρίου στην Ελευσίνα το δίκτυο αλληλεγγύης «Υπάρχει Άλλος Δρόμος» και το Στέκι Ελευσίνας συζήτηση με θέμα «Νερό: δημόσιο αγαθό ή ευκαιρία για κερδοσκοπία;», εδώ:  lymperis_elefsina

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s