Η Χούντα (του Σαμαρά), το αυγό (ευρώ) και το φίδι (Χ.Α.).


no-euroΤου Κώστα Παπουλή (μέλους εγκληματικής οργάνωσης)*

Πριν δεκατρία περίπου χρόνια, την πρωτοχρονιά του 2001, η πολιτική και οικονομική πολιτική ελίτ της χώρας, πανηγύριζε την ένταξη της Ελλάδας στο κλαμπ των ισχυρών της Ευρώπης. «Μια ισχυρή Ελλάδα, σε μια ισχυρή ένωση», διαλαλούσε ο τότε πρωθυπουργός Κ.Σημίτης. Το σύνολο σχεδόν του κοινοβουλευτικού κόσμου (πλην ΚΚΕ), χειροκροτούσε τις εξελίξεις.

Δεκατρία χρόνια μετά από την «ιστορική μέρα που θα τοποθετούσε την Ελλάδα σταθερά στην καρδιά της Ευρώπης» (Γ. Παπαντωνίου, τότε υπουργός Οικονομικών), η Χρυσή Αυγή, ένα ακροδεξιό μόρφωμα πρωτόγονης ιδεολογίας είχε (έχει;) στις δημοσκοπήσεις τουλάχιστον 13%, και απειλούσε να κυριαρχήσει στο χώρο της δεξιάς ως πρώτη δύναμη. Ενώ όσοι, σήμερα ζητούν την έξοδο από την ζώνη του ευρώ, χαρακτηρίζονται από τον πρωθυπουργό ως «ακραίοι» και ανάλογοι με την Χ.Α., που ο αρχηγός της, στελέχη και μέλη της, οδηγούνται (έστω και προσωρινά) στις φυλακές.

Κάθε επιλογή έχει συνήθως κόστη και οφέλη. Μακροχρόνια οφέλη από το ευρώ, θα είχαν οι οικονομίες που θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στον έντονο ανταγωνισμό μιας αγοράς με ενιαίο νόμισμα. Οι ισχυρές οικονομίες του Βορρά, είχαν μαζί τους την τεχνολογία, οικονομίες κλίμακας και συγκέντρωσης κλπ, ενώ οι αδύναμοι του Νότου, έπρεπε να ποντάρουν σε χαμηλούς μισθούς, αλλιώς θα πλήρωναν και άλλο μεγάλο κόστος. Κανόνας   ήταν και είναι η απόκλιση ( σε μεγέθυνση, πλούτο, πραγματικό κόστος αμοιβών, ανεργία κλπ) και όχι η πραγματική σύγκλιση. Ηπραγματικήζωή και η ιστορία επιβεβαίωσε την θεωρία, και απέδειξε ότι είχαν δίκιο αυτοί, που ο πρωθυπουργός χαρακτηρίζει σήμερα ως άκρο, ανάλογο μάλιστα με τους πρωτόγονους νεοναζί, που το αυγό του φιδιού, το ευρώ, δημιούργησε. Το ευρώ, ενέτεινε την πόλωση σε Βορρά και Νότο, κατέστρεψε τις περιφερειακές οικονομίες, δημιούργησε τεράστια χρέη από την περιφέρεια προς το κέντρο και ύψωσε σε δεύτερη δύναμη τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στην Ευρώπη των κατά τα άλλα «ίσων» εθνών-κρατών. Η συνθήκη του Μάαστριχτ, η μητέρα του ευρώ τα προεξοφλούσε όλα αυτά, με μεγάλη ακρίβεια.

Ψιλά γράμματα, ήταν όμως η συνθήκη του Μάαστριχτ, για τον ελληνικό αστισμό που πάντα είναι διψασμένος για εύκολο κέρδος. Oφτηνός εξωτερικός δανεισμός (ιδιωτικός και δημόσιος) με το σκληρό όμως αντίτιμο, της οριστικήςεκχώρησης της νομισματικής, συναλλαγματικής και δημοσιονομικής πολιτικής,   θα δημιουργούσε μια πλασματική μεν ανάπτυξη, μια ψεύτικη ευφορία για τη μεσαία τάξη που θα την πλήρωνε αργότερα ακριβά, στρέβλωση της οικονομίας, εξωτερική υπερχρέωση, αλλά και εύκολα, γρήγορακαι πολλά πολλά κέρδη (νόμιμα και παράνομα, δηλαδή και μίζες για την πολιτική ελίτ και τον διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό) για την οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.

Δεν έπρεπε να γνωρίζει κανείς, σπουδαία οικονομικά, για να καταλάβει, ότι μια οικονομία με μεγάλα εξωτερικά ελλείμματα (ήδη από πριν την ένταξη), με μια υποτίμηση κατά την περίοδο της «σκληρής δραχμής» (που ήταν και ομολογία της αποτυχίας της προσπάθειας για ένταξη σε σκληρό νόμισμα), με ανεργία πάνω από 11%, με εθνικό επίπεδο απασχόλησης πολύ κάτω από αυτό του μέσου όρουτης Ε.Ε., με ελλείμματα στα ταμεία δημόσιας υγείας, με προβληματικό βιομηχανικό-βιοτεχνικό τομέα και με φθίνων αγροτοκτηνοτροφικό, αν έμπαινε στην ζώνη του μάρκου, θα ζούσε μια μεγάλη τραγωδία.

Η τραγωδία ξέσπασε το 2008-2009 με αφορμή την διεθνή κρίση, όταν το εξωτερικό έλλειμμα της πατρίδας μας είχε φτάσει σε επίπεδο που γνωρίζουν μόνο χώρες σε πόλεμο. Η παρασιτική οικονομική και πολιτική ελίτ παρέδωσε τα κλειδιά, (αρά και κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας) στον ξένο παράγοντα, πιστεύοντας ότι μέσω της λεηλασίας του λαού και της δημόσιας περιουσίας θα επιβιώσει και αυτή, παίρνοντας μάλιστα το μερίδιό της. Σε αυτό ακριβώς το σύστημα δυνάμεων εντάσσεται και η ευρωκίνητη και ξενόδουλη κυβέρνηση Σαμαρά. Ο Σαμαράς είναι το αδελφό άκρο των νεοναζί και όχι εμείς, που είμαστε εναντίον του ευρώ. Ο Σαμαράς είναι χειρότερος και από τον Τσολάκογλου, γιατί σε πιο ευνοϊκές συνθήκες από τον τελευταίο, υπηρετεί ξένους και άπληστους ιμπεριαλιστές.

Η κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα της φτώχειας και της αθλιότητας, αλλά και της διεθνούς αποθήκης ανθρώπινων ψυχώνεξ΄αιτίας της Ε.Ε., όπου ό ένας στους τρείς είναι άνεργος, που οι νέοι και οι επιστήμονές της την εγκαταλείπουν και σύντομα θα γίνει η παγωμένη Λετονία της Μεσογείου, γέννησε και εκκόλαψε την Χρυσή Αυγή. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του, έχει λοιπόν φυσική συναυτουργία με την Χρυσή Αυγή. Το συνταγματικό τόξο και ο ευρωπαϊσμός, είναι η άλλη όψη της παρέας του Μιχαλολιάκου.

Όμως πέρα από την συναυτουργία, η κοινοβουλευτική χούντα του Σαμαρά, επιδεικνύει καθημερινά πολύ περισσότερη φυσική και κοινωνική βία από αυτή της Χ.Α.. Επιστρατεύσεις, απολύσεις, επιθέσεις των ΜΑΤ με χημικά, αλλά και χιλιάδες «δολοφονίες» πολιτών από έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης, ώθηση των ελλήνων σε αυτοκτονίες, εκατομμύρια απελπισμένες και κατεστραμμένες ζωές. Για αυτά ακριβώς και για άλλα πολλά, ο Σαμαράς μαζί με τον Βορίδη (τον αντικαταστάτη του Μιχαλολιάκου, στην θέση του γραμματέα της ΕΠΕΝ),   συμπεριλαμβάνονται στα άκρα.

Η Χ.Α. παρουσιάζει μια πρωτόγονη ιδεολογία και πρακτική, ακόμη και για ακροδεξιά, μια κακιά μετάφραση από την δεκαετία του 30. Ανόητος, εκτός τόπου και χρόνου αντικομουνισμός, πρόγραμμα εθνικής-οικονομικής ανεξαρτησίας από την μιά αλλά και παραμονή στο ευρώ και την Ε.Ε. από την άλλη, λόγια κατά της διεφθαρμένης ελίτ αλλά και στήριξη των εφοπλιστών, απειλές κατά πάντων αλλά ξυλοδαρμοί φτωχοδιάβολων άλλου χρώματος και επιθέσεις σε πολιτικούς αντιπάλους.Μία ομοιότητα με την Δημοκρατία της Βαϊμάρης της σύγχρονης Ελλάδας, είναι το απόλυτο και το αυταρχικό στοιχείο του εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτό διευκολύνει το απόλυτο στην πολιτική, ακόμη και αν κινείται στα όρια του γελοίου και του παραλόγου, όπως η Χ.Α..Στην Ελλάδα απουσιάζει επίσης κάθε σοβαρή πολιτική συζήτηση για την έξοδο από την κρίση, όπως π.χ. έγινε στην Αργεντινή. Με εντυπωσιακό τρόπο το πολιτικό σύστημα (και η αριστερά) αποφεύγει μια ευθεία συζήτηση για το ευρώ, και για το μέλλον της χώρας. Εν ολίγοις, στο πολιτικό μας σύστημα, αναλογεί και η ακροδεξιά που του «ταιριάζει».

Η δημοσιονομική στενότητα έφερε και το τέλος του πελατειακού κράτους. Κομμάτια μεγάλα της λαϊκής δεξιάς, αλλά και του ΠΑΣΟΚ έχουν απελευθερωθεί από τα «δεσμά» του κόμματος, δηλαδή του βουλευτή, του διορισμού και του ρουσφετιού. Η Χ.Α. σε μικροκλίμακα, επιχειρεί να παίξει αυτόν τον ρόλο, κυρίως ανάμεσα στους πιο απελπισμένους.

Η Χ.Α. δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει σε τέτοια έκταση, και κυρίως να λυντσάρει καθημερινά μετανάστες χωρίς την ανοχή και την συνεργασία τμημάτων των σωμάτων ασφαλείας. Είναι παρακράτος. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι στην Γερμανία αλλά και αλλού, οι νεοναζί έχουν διαπράξει πολύ χειρότερα εγκλήματα, χωρίς την στήριξη της αστυνομίας.

Η Χ.Α. δεν μπορεί να κτυπηθεί μόνο με το «νόμο» και την καταστολή, άλλωστε εδώ υπάρχει κενό νόμου. Ακόμη και αν «διαλυθεί», άλλες ανάλογες οργανώσεις και συμμορίες θα πάρουν την θέση της.

Όσο η χώρα παραμένει στο ευρώ, η αθλιότητα θα μεγαλώνει, η απελπισία θα τρέφει το τυφλό κοινωνικό μίσος. Αν δεν εμφανιστεί μια αριστερά που να μπορεί να δώσει όνειρο και ρεαλισμό, τα παλιά λαϊκά «κάστρα» της αριστεράς, όπως η Κοκκινιά, θα μαυρίσουν οριστικά. Συγχρόνως το Σύνταγμα και η στοιχειώδης δημοκρατία θα περιορίζονται. Η στάση της ΔΗΜΑΡ, μιας δύναμης της αριστεράς, δείχνει το τι θα επακολουθήσει. Η ΔΗΜΑΡ είναι έτοιμη να καταλύσει το Σύνταγμα και να ψηφίσει οτιδήποτε, για να μη γίνουν εκλογές, στο βαθμό που παραιτηθούν βουλευτές της Χ.Α.. Από εδώ και στο εξής, το Σύνταγμα θα καταλύεται όλο και περισσότερο, γιατί η Δημοκρατία και η κοινωνική και πολιτική κατάσταση που δημιουργεί η παραμονή της χώρας στο ευρώ είναιπράγματα ουσιαστικά ασυμβίβαστα.

Το ζήτημα (και) της Δημοκρατίας είναι στα χέρια των πολιτικών δυνάμεων εκείνων που σήμερα αντιτίθενται στην Ε.Ε. (Σχέδιο Β, ΚΚΕ, Ανταρσία κ.α.). Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι χρειάζεται ένα κοινό και πλατύ μέτωπο με άμεσους και ρεαλιστικούς στόχους με πρώτα βήματα την έξοδο από το ευρώ και την στάση πληρωμών, την εθνική ανεξαρτησία και την λαϊκή κυριαρχία, τον δημόσιο έλεγχο και τον δημοκρατικό σχεδιασμό της οικονομίας, το δικαίωμα στην εργασία και στο κοινωνικό κράτος. Δεν έχουμε τίποτα κοινό με το συνταγματικό ή μνημονιακό τόξο, με τον ευρωπαϊσμό και γενικά με το πολιτικό σύστημα που κλώσησε το πολιτικό και κοινωνικό απόστημα της Χ.Α..

Αν μετωπικά ως σύνολο, ή κάποια(ες) από αυτές τις δυνάμεις δεν καταφέρει να αποτελέσει τον καταλύτη κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων τότε καθημερινά η αυγή στην πατρίδα μας, δεν θα είναι χρυσή αλλά μαύρη.

http://www.sxedio-b.gr/index.php/articles/item/357-egg-serpent-xa

* δική μας παρατήρηση /(μέλους εγκληματικής οργάνωσης)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s