Η απεργία που δεν έγινε άνοιξε καινούργιους ελπιδοφόρους δρόμους για τους αγώνες που έρχονται


agones toraΤέλος εποχής για την αντιπροσώπευση: Οι αγώνες που απαιτούνται για την κοινωνική μας απελευθέρωση ή θάναι από τα κάτω ή δεν θα γίνουν ποτέ

Η κατάληξη της απεργιακής κινητοποίησης στην εκπαίδευση με τις άθλιες μεθοδεύσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας έβαλαν την ταφόπλακα στο συνδικαλιστικό κίνημα της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης, όπως το γνωρίσαμε και λειτουργούσε μέχρι σήμερα. Το αστικό κοινοβουλευτικό  μοντέλο διακυβέρνησης δεν έχασε απλά ένα υποστηρικτικό του δεκανίκι. Απαξιώθηκε μαζί και απόλυτα στη συνείδηση των εργαζόμενων, αφού πίσω από τις κομματικές συνδικαλιστικές παρατάξεις αποκαλύφθηκαν οι κομματικοί μηχανισμοί με τις μεθοδεύσεις και τους σχεδιασμούς τους, ανεξάρτητα από τις προθέσεις που μπορεί να προβληθούν προκειμένου να περιορίσουν την αναπότρεπτη ζημιά που θα τους προκαλέσει αυτή η εξέλιξη.

Η άθλια μεθόδευση στη συνέλευση των ΕΛΜΕ δεν έχει ανάλογο προηγούμενο: Η βάση ψηφίζει απεργία. Οι αντιπρόσωποι/πρόεδροι των ΕΛΜΕ συνέρχονται για να υλοποιήσουν τις αποφάσεις. Αντί γι’ αυτό, στο παρά πέντε, μέσα στα άγρια μεσάνυχτα που βγαίνουν τα φαντάσματα, οι παρατάξεις της τρικομματικής χούντας μαζί με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν ψηφοφορία με το σχιζοφρενικό (;) ερώτημα «εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για απεργία» και εισηγούνται την αναστολή της. Η βάση απουσιάζει. Οι «αντιπρόσωποι» οργιάζουν. Όχι δεν πληρούνται αποφασίζουν με συντριπτική πλειοψηφία!

Τέλος εποχής για την αντιπροσώπευση. Οι αγώνες που έρχονται ή θάναι από τα κάτω ή δεν θα γίνουν ποτέ. Τα κινήματα που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια με οργανωτικές δομές στο αντίποδα αυτών που λειτουργούν μέχρι σήμερα κόμματα και συνδικάτα απόδειξαν ότι μπορούν να γίνονται αγώνες χωρίς καθοδηγητές και επαγγελματίες «κινηματίες». Οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση κι όλοι οι άλλοι που εμπνεύστηκαν από τον αγώνα τους και στήριξαν τις ελπίδες τους για ανατροπές, που θάρχονταν με μαθηματική βεβαιότητα από την εκπαιδευτική μάχη, τώρα ξέρουν καλά τι πρέπει να κάνουν για νάχουμε νικηφόρους λαϊκούς αγώνες στο μέλλον. Αυτοργάνωση, οριζόντια επικοινωνία και συντονισμό απο τα κάτω, αιρετότητα και ανακλητότητα, αμεσοδημοκρατική λειτουργία. Η απεργία των καθηγητών πέτυχε γιατί άνοιξε καινούργιους ελπιδοφόρους δρόμους για τους αγώνες που έρχονται.  Έσπασε τις αλυσίδες, απελευθέρωσε και χειραφέτησε συνειδήσεις, διέλυσε μύθους, θα κλείσει τα φαντάσματα και τους εφιάλτες του λαϊκού κινήματος στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μια νέα ελπιδοφόρα εποχή ξημερώνει.

http://www.denplirono.info

Advertisements

One thought on “Η απεργία που δεν έγινε άνοιξε καινούργιους ελπιδοφόρους δρόμους για τους αγώνες που έρχονται

  1. Για μια απεργία που δεν έγινε ποτέ

    Τα καραγκιοζιλίκια που έλαβαν χώρα στη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ δεν έπρεπε κανονικά να εκπλήσσουν κανέναν. Για τη στάση των ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ δεν χρειάζεται να γίνει καν λόγος, ούτε έχει και κάποιο νόημα να τους φορτώνει κανείς την ευθύνη για ότι συνέβη. Οι άνθρωποι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία και κάθε άλλη απαίτηση από δαύτους είναι μόνο χαμένος χρόνος, εκτός αν ορισμένοι ψάχνουν για επιπλέον άλλοθι. Αυτό που έχει τη σημασία του είναι η στάση της αριστεράς και εννοούμε όλης της αριστεράς και όχι μόνο της ΣΥΝΕΚ(παράταξη του Συριζα), που από κοινού με τα φερέφωνα της κυβέρνησης στην ΟΛΜΕ πρωταγωνίστησε στα τερτίπια που ματαίωσαν την ήδη υπονομευμένη απεργία στη διάρκεια των εξετάσεων ….Συνεχεια: http://wp.me/pryYN-1k7

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s