Eσύ ψηφίζεις, αυτοί αποφασίζουν. ’’Σημαδεμένη τράπουλα δέκα χιλιάδες φύλλα’’


Το πολιτικό προσωπικό από όλο το κομματικό φάσμα, εν μέσω μιας λαϊκής χρεοκοπίας και των πιο βάρβαρων νόμων που ψηφίστηκαν την τελευταία διετία από εκλεγμένη βουλή μετά τον πόλεμο, ετοιμάζεται να λύσει τις «διαφορές» του στο κάλπικο πεδίο των εκλογών. H συζήτηση έχει πλέον μετατοπιστεί στον αστερισμό μιας φάρσας. Της εκλογικής φάρσας που έτσι κι αλλιώς, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα εξασφαλίσει τη συνέχιση και την εμβάθυνση της πολιτικής της κυβέρνησης των παπαδήμιων τραπεζιτών, τοκογλύφων, κατσαπλιάδων, ίσως  με άλλα πρόσωπα και κομματικά σχήματα, αλλά «σε μια από τα ίδια»  στην κατεύθυνση και στο περιεχόμενο.  Ο πολιτικός θίασος   αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο οριζόντια διακομματικός από τη μια και σωτήριος από την άλλη, αλλά για την καθεστηκυία τάξη και τους σχεδιασμούς της ενάντια μας .
Το εργαλείο εκείνο, το αμορτισέρ, που θα αποσβέσει τους κοινωνικούς κραδασμούς των έντονων αγωνιστικών και κοινωνικών αναταράξεων της προηγούμενης περιόδου (αναντίστοιχων  ως τώρα  της έκτασης ,του βάθους και της ισοπέδωσης των κεκτημένων από τον αντίπαλο) βρέθηκε και λέγεται κάλπη. Θα εκτονώσουν για την ώρα  τη λαϊκή οργή αναστέλοντας το όποιο αυθεντικό κίνημα γεννήθηκε, ενώ παράλληλα θα οδηγήσουν ένα σημαντικό τμήμα του σε  αυταπάτες και φρούδες ελπίδες για πολιτική και κυβερνητική αλλαγή. Αν όμως ήταν να αλλάξει κάτι επί της ουσίας για την εξουσία ή κινδύνευε έστω και στο ελάχιστο από τις εκλογές, θα τις είχε κάνει αόρατες ακόμα και πέρα από τον ορίζοντα της τετραετίας.
Επιβάλλεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, η πλήρης απονομιμοποίηση στη συνείδηση της πλειοψηφίας του κόσμου της εργασίας της φενάκης των εκλογών που στήνουν, γιατί αν πράγματι διακυβεύονταν η ανατροπή των συμφωνιών, των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, δεν θα τις έκαναν ποτέ.  Ας μην τους  νομιμοποιήσουμε κι εμείς με την ψήφο μας.Ας μην πέσουμε στην παγίδα της κάλπης τους. Να τους διώξουμε! Μπορούμε, αλλά  »θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» μας. Ανατροπή, λαϊκός ξεσηκωμός  με εξέγερση και απεργία διαρκείας  είναι η μόνη λύση. Χρεοκοπία και δουλεία της εργαζόμενης πλειοψηφίας σε μιά βουλή της ντροπής (μας;) που θα τους επικυρώνει ξανά  – έστω και  με  ενισχυμένο αριστερό άλλοθι για να καταλαγιάσει η οργή, δεν αποτελεί διέξοδο για εμάς και τον τόπο. Oι εκλογές αυτές προσομοιάζουν όλο και περισσότερο με εκείνες που έκανε το προεμφυλιακό καθεστώς και  τα μεταγενέστερά του πριν τη δικτατορία. Τις πραγματικές  εκλογές  τις κάνει μόνο ο εξεγερμένος λαός μετά τη νίκη του. Ο δίκαιος θυμός και η οργή  δεν πνίγονται, δεν μαζεύονται, δεν χειραγωγούνται, και δεν καπελώνονται από πολιτικάντηδες ψηφοθήρες. Θα σαρώσουν αργά ή γρήγορα  ό,τι παλιό ενέχεται και έχει σαπίσει. Κι αυτό αφορά όλους όσους  είναι στο κόλπο ή σε δήθεν αντιπολιτευόμενους ρόλους. H πολιτική υποκρισία, ο φαρισαiσμός, το ξεπούλημα, η εθελοδουλεία, με μια λέξη τα ψεύτικα, που έχουν πάρει φόρα και  έχουν προσωποποιηθεί οριζόντια, κάποια στιγμή θα τελειώσουν και  η αντιστροφή της πραγματικότητας της καθεστωτικής προπαγάνδας των κυρίαρχων μ.μ.ε  δεν θα μπορεί πια να  περνάει σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους-άνεργους με άδειο στομάχι και θα τους πάρουν όλους φαλάγγι.
Τo αληθινό δίλημμα είναι ένα: Φτωχοί και χρεοκοπημένοι με αυτούς που μας έφτασαν ως εδώ ή παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και καθαρίζουμε όλη τη σκουριά που ευθύνεται για το σημερινό χάλι και την κατάντια του τόπου μας.Εμείς και μόνο εμείς ΄΄από τα  κάτω΄΄ μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και να ξελασπώσουμε το μέλλον! Να αφήσουμε πίσω  όλο το πολιτικό προσωπικό που ευθύνεται για την  βαρβαρότητα που βιώνουμε ως εργαζόμενοι ξεπερνώντας με την ενεργοποίηση και τη δράση μας τις υπάρχουσες διαμεσολαβήσεις που ακύρωσαν και νόθευσαν  στην πορεία τη βούληση και τις ανάγκες μας. Με αυτοοργάνωση-αυτοδιαχείριση σε κάθε χώρο δουλειάς και περιοχή, με τους δικούς μας αυθεντικούς αγώνες μπορούμε  να διώξουμε τους ληστές και τους εμπόρους που μας δυναστεύουν. Να πάρουμε  πίσω όλα όσα μας άρπαξαν με την ανατροπή  αυτής της λαομίσητης κυβέρνησης και των ομοίων της, με την εκδίωξη της τρόικα και την ακύρωση όλων των συνθηκών και των συμβάσεων που υπογράφτηκαν μαζί της, με τη μη αναγνώριση-διαγραφή του χρέους, για  μια  πολύμορφη σύγκρουση από την οποία δεν θα έχουμε  πια τίποτα να χάσουμε. Αντίθετα να κερδίσουμε την αξιοπρέπεια και τη ζωή,τη δική μας και των παιδιών μας!
«Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν   έχουμε ελπίδα», έγραφε ο Μπρεχτ και είχε δίκιο.Στα προσεχώς λοιπόν…
Χίος,29 Μάρτη 2012
Βασίλης Μαυρέλος
http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=60890

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s