ΞΕΡΙΖΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΥΤΛΑ!!!


Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης Α.Ε. (Ε.Β.Ζ. Α.Ε.) ιδρύθηκε το 1960 και μέχρι σήμερα είναι η μοναδική βιομηχανία παραγωγής ζάχαρης στη χώρα. Η Εταιρεία θεωρείται «ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος» αφού οι μετοχές της ανήκουν στην ATEbank, και η δραστηριότητά της είναι πολύ σημαντική για την Ελληνική γεωργική οικονομία.

Επί σειρά ετών η Ε.Β.Ζ. Α.Ε. παρήγαγε στα 5 εργοστάσιά της όλη την ποσότητα ζάχαρης που ήταν απαραίτητη για την κάλυψη του συνόλου των εγχώριων αναγκών (320.000 τόνους / έτος). Για την παραγωγή αυτή η εταιρεία υποστήριζε (ασκώντας μια πρωτοποριακή συμβολαιακή γεωργία) την καλλιέργεια εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων (περίπου 450.000) με συμβόλαια με πάνω από 6.000 παραγωγούς, για την παραγωγή ζαχαροτεύτλων των οποίων άλλωστε ήταν και ο μοναδικός αποδέκτης. Το 2003 η Ε.Β.Ζ. Α.Ε. συμμετείχε στον διαγωνισμό ιδιωτικοποίησης των ζαχαρουργείων της Σερβίας, αποκτώντας δύο Εταιρείες με ένα ζαχαρουργείο η κάθε μια, στρατηγική κίνηση η οποία αποδείχθηκε πολύ σημαντική για τα συμφέροντα της Εταιρείας.

Το 2006 η Ελληνική Κυβέρνηση δέχθηκε την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς «μέγιστης ποσόστωσης» στην παραγωγή ζάχαρης σύμφωνα με τον Κανονισμό 320/2006.

Όλες οι χώρες Ε.Ε. υποχρεώθηκαν να μειώσουν την παραγωγή ζάχαρης κατά τουλάχιστον 50% . Για την Ελλάδα το νέο πλαφόν ανέρχεται σε 158.000 τόνους/έτος.  Στο πλαίσιο της εφαρμογής του Κανονισμού, οι αγρότες έλαβαν αποζημίωση για να μην ξανακαλλιεργήσουν τεύτλα, και οι βιομηχανίες έλαβαν αποζημίωση εφόσον σταματούσαν την λειτουργία και αποσυναρμολογούσαν παραγωγικά ζαχαρουργεία.

Η Κυβέρνηση χωρίς κάποια μελέτη, έλαβε απόφαση για το κλείσιμο των εργοστασίων της Λάρισας και της Ξάνθης. Σημειώνεται ότι το εργοστάσιο της Λάρισας ήταν το μεγαλύτερο από τα 5 της Ε.Β.Ζ. Α.Ε., εγκατεστημένο στο κέντρο του πιο παραγωγικού γεωργικά τμήματος της χώρας (Θεσσαλικός κάμπος) με εύκολη πρόσβαση στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στην Θεσσαλονίκη, και το σημαντικότερο, εργοστάσιο στο οποίο μόλις πριν από δύο χρόνια (2003-2004) είχαν γίνει σημαντικές επενδύσεις εκσυγχρονισμού, με εγκατάσταση του πιο σύγχρονου εξοπλισμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Με την αναθεώρηση της ΚΑΠ το 2005 η καλλιέργεια της περιορίζεται ουσιαστικά στην λωρίδα Λονδίνου- Πράγας. Τότε έγινε συμφωνία να μειωθεί η παραγωγή  στην Ελλάδα από 320.000 τόνους σε 158.000 τόνους τον χρόνο. Παράλληλα με αντάλλαγμα 87 εκ ευρώ η χώρα μας έκλεισε 2 (Λάρισα και Ξάνθη) από τα 5 εργοστάσια ζάχαρης με σκοπό τα δύο εργοστάσια που έκλεισαν να γίνουν εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης.

Συνέπεια όλων αυτών ήταν 30. 000 άνθρωποι στην βόρεια Ελλάδα να πεταχτούν στον δρόμο (αγρότες, εργαζόμενοι, κ.λ.π) αφού η καλλιέργεια από 400. 000 στρέμματα το 2006 έπεσε το 2010 στα 55.000. Παράλληλα η ΑΤΕ έχει βγάλει στο σφυρί για πώληση συνολικά την Ελληνική βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) η οποία είναι θυγατρική της.

Να υπενθυμίσουμε ότι την ίδια περίοδο μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη και οι πωλήσεις των θυγατρικών κρατικοσυνεταιριστικών, ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΙΖ (Ζωοτροφές ), η ΔΩΔΩΝΗ κ.λ.π. Μνηστήρες της αγοράς της ΕΒΖ είναι μία γερμανική, μία αγγλική εταιρεία, ο Κοπελούζος με Ρώσους επενδυτές και μία γαλλική εταιρεία ενέργειας (ΒΗΜΑ 18/9/11).

Την περίοδο που ετοιμάζονται να πωλήσουν την ΕΒΖ σταμάτησαν κάθε επιδότηση στην παραγωγή ζαχαροτεύτλων με αποτέλεσμα φέτος να μην πιάσει η χώρα μας ούτε καν την μειωμένη τιμή ποσόστωσης (158.000 τόνοι) αφού καλλιεργήθηκαν λίγα στρέμματα.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να σταματήσουν την ουσιαστική παραγωγή τα εργοστάσια και να υπολειτουργούν.

Έτσι,  για την κάλυψη των αναγκών σε ζάχαρη έγινε συμφωνία ανάμεσα στην γερμανική εταιρεία (υποψήφιος αγοραστής) και την ΕΒΖ!
Επίσης να αναφερθεί ότι παρόλο ότι η ΕΒΖ ήταν θυγατρική της ΑΤΕ η υποχρεωτική δανειοδότησή της από αυτήν γινόταν με το αστρονομικό επιτόκιο 12%.  Το τίμημα της πώλησης επίσης είναι εξευτελιστικό για το μέγεθος της εταιρείας (5 εργοστάσια στην Ελλάδα και δύο στην Σερβία).

Όλα αυτά πέρυσι (2011) που η τιμή της ζάχαρης έχει πιάσει ιστορικό ρεκόρ ανόδου. Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι η ανακοίνωση της πώλησης της ΕΒΖ έγινε τον Φεβρουάριο του 2011 όταν οι εξεγερμένοι στην Αλγερία φώναζαν φέρτε μας ζάχαρη γιατί η τιμή της είχε αυξηθεί κατά 25%.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων μόνο το 2010 οι τιμές των σιτηρών αυξήθηκαν κατά 47%, του καλαμποκιού κατά 50% και της σόγιας κατά 35%.

Ίσως ωριμάζουν οι συνθήκες  και στην χώρα μας για την εκδήλωση  διατροφικής κρίσης… Η εξυγίανση της Αγροτικής τράπεζας οδηγεί σε πώληση θυγατρικών της όπως η ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΙΖ (Ζωοτροφές ), η ΔΩΔΩΝΗ κ.λ.π. Είναι προφανές από τα παραπάνω, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι με στόχο να μεταφερθεί στα χέρια του κεφαλαίου με εξευτελιστικό τίμημα ένας βασικός τομέας διατροφής του λαού.

Εάν συνεκτιμήσουμε τα παραπάνω στοιχεία που είναι ενδεικτικά διάλυσης της παραγωγικής δυνατότητας στη χώρα μπορούμε να πιστέψουμε τις Κασσάνδρες που λυσσαλέα διακηρύσσουν ότι η παραμονή μας στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και του Ευρώ αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο της χώρας από την κρίση;;;

Στοιχεία αντλήθηκαν από http://www.reporter.gr/ και aristeroblog.gr – άρθρο του Γ.Κάργα, Γεωπονικό Παπνεπιστήμιο Αθήνας

About these ads

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s